Direct naar
DE VACATURES »

Korte uitleg over onderdeel Buitenland


Het laatste onderdeel van de opleiding bestaat uit 6 maanden opleiding in een laag-inkomensland. Tijdens dit onderdeel zal de aios alle opgedane kennis en vaardigheden in de praktijk gaan toepassen binnen de context van het land. Het doel is dat de aios aan het eind van deze periode alle competenties zelfstandig of met beperkte supervisie kan uitvoeren. Er zijn opleidingsplaatsen in ziekenhuizen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. De stages zijn verschillend van aard (ruraal, stedelijk; en via verschillende organisaties) maar er bestaat altijd een samenwerkingsverband tussen het opleidingsinstituut en het ziekenhuis of de organisatie.


Opleidingsinrichtingen


Gedurende de 6 maanden buitenlandperiode zal de aios  rouleren over verscheidene afdelingen in het ziekenhuis en meedraaien in de diensten. Naast klinische aspecten is er ook aandacht voor publieke gezondheidszorg en de projecten van de betreffende instelling. Voorafgaand het vertrek zullen de leerdoelen worden vastgesteld in een individueel opleidingsplan (IOP). De aios zal net als tijdens de onderdelen in Nederland beoordeeld worden door (lokale) opleiders. Ook zal de aios gedurende dit onderdeel van de opleiding  een aantal public health opdrachten voltooien.


Plaatsingsprocedure


Een half jaar voor aanvang van het onderdeel Buitenland zullen de aios worden geplaatst in de beschikbare opleidingsinrichtingen in het buitenland. Voorafgaand aan de plaatsing ontvangen de aios informatie over de verschillende ziekenhuizen, waarna de persoonlijke voorkeur kan worden opgegeven. Ook wordt er nog een informatieavond georganiseerd over het onderdeel Buitenland. 


Blog van aios Rian Jager, voorjaar 2017



La Pluie

Het regent, en het klinkt alsof de hemel naar beneden komt. Alsof het dorp in lichterlaaie staat voor een milliseconde, en daarna alsof alle boomstammen van het aanliggende terrein komen aanrollen. Waar ik in Nederland kan genieten van de regen, kan ik hier echt niet slapen met dat lawaai. Ik lig onder mijn klamboe en denk na over waar ik ben. Wat ik doe. Wat ik nu allemaal kan. In het Frans en Lingala visite lopen over de afdeling. Helemaal zelfstandig een beklemde liesbreuk opereren. Een tweeling op de wereld brengen en daarna ervoor zorgen dat ze niet aan een bloeding onderdoor gaat. Zien wanneer een kind mogelijk te ziek is om de volgende morgen te halen. Accepteren dat iemand te laat is gekomen, of te weinig geld heeft om geholpen te worden. Een campagne over family planning opzetten. Op televisie geinterviewd worden over de monkeypox. In het Frans.

Iedere nacht droom ik over Nederland, maar zodra de wekker gaat word ik met een glimlach wakker. Natuurlijk is het hier niet altijd leuk, vooral niet als mijn laptop na 3 weken Brazzaville en 100 euro nog altijd kapot terugkomt, als een vrouw met AIDS uit het ziekenhuis wegloopt om een dorp verderop afgezet te worden door een ‘cabinet medical’, en dat de overheid geen geld overheeft voor gratis HIV medicatie maar wel voor privé jets voor hun ministers.

“Het leven is niet ingewikkeld, mensen maken het ingewikkeld” zegt Independant, de autochtone sociaal werker en vertaler van project Bwanga, en hij kijkt me veel betekend aan. Mensen hier zijn wijs, maar maken soms domme keuzes. Op de weg terug van Mbandza rijden we 120 over de stoffige weg. ‘Chimpansee!’ roept hij hard en ik trap vol op de rem. Vanuit de boomtoppen kijkt een familie mensapen ons net zo nieuwsgierig aan als wij hen. Nog lang niet naar huis.





Opleidingsinstituut Internationale Gezondheidszorg en Tropengeneeskunde
© Copyright 2019
Contact
Beheer
Privacyverklaring
Deze website is ontwikkeld door
Romilan ICT